سلام ای شب معصوم!

سلام ای شبی که چشم های گرگ های بیابان را

 به حفره های استخوانی ایمان و اعتماد بدل می کنی

و در کنار جویبارهای تو،ارواح بیدها ارواح مهربان تبرها را میپویند

من از جهان بی تفاوتی فکرها و حرف ها و صداها می آیم،

و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمیست،

که همچنان که ترا میبوسند،

در ذهن خود طناب دار ترا می بافند...